| Η βασική ιδέα για αυτό το μαθησιακό σενάριο είναι οι μαθητές να είναι σε θέση να χρησιμοποιούν τη ρομποτική προς όφελος του περιβάλλοντος και να διδαχθούν τις βασικές δομές της πληροφορικής. Στο τέλος του μαθήματος, μπορούμε να συζητήσουμε με τους μαθητές περισσότερες ιδέες για την κατασκευή παρόμοιων ρομπότ και εφαρμογών. |
| Δημιουργός | Rallis Spiros |
| Γνωστικό Αντικείμενο | Πληροφορική |
| Διάρκεια | 2 ώρες |
| Παιδαγωγική προσέγγιση | Μάθηση μέσω δεδομένων της πραγματικής ζωής, Μάθηση αξιοποιώντας ψηφιακά μέσα |
| Δεξιότητες | Επίλυση προβλημάτων Αλγοριθμική σκέψη Αποσφαλμάτωση |
| Ηλικιακή Ομάδα | Ηλικία (10 – 11 ετών), υψηλό επίπεδο μάθησης, βασικές γνώσεις προγραμματισμού, βασικές αρχές ρομποτικής |
| Tεχνολογία | Lego Ev3 package |
| Αξιολόγηση | Οι μαθητές στο τέλος του μαθήματος θα αξιολογηθούν μέσω του προγράμματος. |
Eκπαιδευτικές Δραστηριότητες
Περιγραφή
Η πρώτη μας συζήτηση με τους μαθητές αφορά τις κινήσεις ενός ρομπότ. Θα μιλήσουμε για το πώς το ρομπότ θα αντιληφθεί αν ένα αντικείμενο βρίσκεται μπροστά του και στο τέλος πώς θα πιάσει το αντικείμενο, για να το πάει στα σκουπίδια. Τέλος, θα συζητήσουμε για τη σημασία της συνεργασίας στην κατασκευή του ρομπότ.
Συγκεκριμένα, γίνεται συζήτηση στην τάξη σχετικά με την εξέλιξη της τεχνολογίας. Επεκτείνοντας τη συζήτηση θα πρέπει να μιλήσουμε για το πώς το ρομπότ μπορεί να μας βοηθήσει στην προστασία του περιβάλλοντος και καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι κατασκευάζοντας ρομπότ χαμηλού κόστους προστατεύουμε το περιβάλλον και κατά συνέπεια βελτιώνουμε τη ζωή μας.
1.Το πρώτο βήμα είναι οι μαθητές να κατανοήσουν και να κατασκευάσουν ένα ρομπότ που μπορεί να κινείται με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα. Οι βασικές αρχές της ρομποτικής είναι απαραίτητη προϋπόθεση.
2. Το δεύτερο βήμα είναι οι μαθητές να κατανοήσουν πώς να χρησιμοποιούν τους αισθητήρες φωτός, χρώματος και απόστασης και πώς να τους τοποθετούν στις κατασκευές τους.
3. Το τρίτο βήμα είναι οι μαθητές να κατανοήσουν πώς το ρομπότ μπορεί να κινηθεί ακολουθώντας τη μαύρη γραμμή στο έδαφος. Εδώ μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις οδηγίες των φύλλων εργασίας και να κάνουν τις κατάλληλες ρυθμίσεις.
4. Το τέταρτο βήμα είναι ο προγραμματισμός του αισθητήρα απόστασης και στη συνέχεια του παχύμετρου, ώστε το ρομπότ να καταφέρει να εντοπίσει και να πιάσει το αντικείμενο.
5. Το τελευταίο βήμα είναι η δοκιμή των κατασκευών των μαθητών σε πραγματικές συνθήκες.
Συζήτηση
1.Είναι δυνατόν να χρησιμοποιήσουμε το ίδιο έργο, για να διαχωρίσουμε τα απορρίμματα (ας σκεφτούμε πώς να χρησιμοποιήσουμε έναν αισθητήρα υπερήχων αν έχουμε πλαστικό ή χαρτί);
2. Ποιες αλλαγές μπορούμε να κάνουμε στην κατασκευή μας, ώστε να μην μεταφέρει ένα αντικείμενο κάθε φορά αλλά περισσότερα;
